Leerproblemen & Labels

Kinderen krijgen steeds meer prikkels te verwerken, docenten signaleren vaker leerproblemen of gedragsstoornissen, de samenleving wordt steeds ingewikkelder en er is een steeds toenemende druk op kinderen om te presteren. Dat zijn de belangrijkste oorzaken voor de groei van het aantal kinderen dat een probleemlabel krijgt opgeplakt.

Het tv-programma Rondom 10 (uitzending zaterdag 1 mei om 21:10 uur op Ned2) en CNV onderwijs hebben onder ruim 2300 leraren van de basisschool een onderzoek gehouden over ‘scholieren met labels’. Reden voor het onderzoek was dat de laatste jaren steeds meer leerlingen een etiket krijgen opgeplakt. Vroeger werden deze kinderen gewoon druk, lastig, verlegen of minder slim genoemd.

Ruim 63% van de leraren op basisscholen meent dat zij onvoldoende zijn opgeleid om kinderen met een label in de klas goed te kunnen begeleiden. Omdat er in bepaalde klassen veel kinderen met een leerprobleem of gedragsstoornis zijn, heeft dit tot gevolg dat hun klasgenoten daaronder lijden. Ruim 80% van de docenten vindt dat kinderen met een etiket tot een grotere werkdruk leiden.

Hoewel de docenten zich dus niet in staat achten op een passende wijze met de situatie om te gaan, meent 62% dat het labelen van kinderen vanwege een probleem of stoornis een goede ontwikkeling is en dat de betreffende kinderen in hun klas terecht een probleemlabel hebben (77%). Ook vindt ruim 72% van de ondervraagden dat de extra zorg en aandacht voor labelkinderen een positieve invloed op hun leven heeft.

Al eerder bleek uit een onderzoek van de Radboud Universiteit dat leraren vinden dat ze onvoldoende zijn opgeleid voor passend onderwijs. Er zullen meer investeringen (in plaats van bezuinigingen) in het basisonderwijs nodig zijn om bovenstaande problemen te kunnen oplossen. De belangrijkste investering zal dan moeten plaatsvinden in het verbeteren van de kwaliteit van de lerarenopleiding en een (verplichte) bijscholing van bestaande docenten.

Er zal ook moeten worden nagedacht over de directe gevolgen voor het kind, dat zichzelf in een relatief uitzichtloze situatie geplaatst ziet waar het grootste deel van de docenten blijkbaar geen geschikte oplossing voor heeft. Eén van die gevolgen – en naar mijn idee het belangrijkste – is het verder afnemen van het zelfvertrouwen van dat kind. ‘Probleemkinderen’ zijn zich er terdege van bewust dat ze een buitenbeentje zijn. In het didactische systeem van nu, waar veel in groepjes wordt gewerkt en leerlingen veel zelfstandig moeten uitzoeken, wordt dat aspect alleen maar benadrukt. Meer tijd en aandacht is een voorwaarde voor een goede oplossing.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s