Het puberbrein

Ooit zijn ouders ook zelf jong geweest en we hebben allemaal gepuberd. Voor sommigen was dat een mooie tijd, voor anderen minder; voor de één kort van duur, voor de ander leek het een eeuwigheid. Zelf heb ik nooit helemaal begrepen wat er allemaal (niet) met me gebeurde. Misschien maakten alle veranderingen op mij niet zo’n indruk of, en dat is waarschijnlijker, had ik zelf niet door dat ik aan het puberen was. Mijn ouders hadden het duidelijk wel in de gaten.

Inmiddels zit mijn 14-jarige dochter midden in de puberteit en dus probeer ik als ouder (be)grip te krijgen op (van) de geestelijke metamorfose die momenteel plaatsvindt. Het is een leuk, boeiend, moeilijk en een soms (ook voor mij) ongrijpbaar proces van verandering. Maar ondanks mijn opvoedingsonzekerheid en relatieve onwetendheid is het toch heel mooi om te zien hoe zij zich ontwikkelt en haar eigen wereld nu aan het inrichten is. Eigenlijk maak ik me geen zorgen; zij gaat haar eigen weg heus vinden, vooralsnog binnen de door mij aangegeven grenzen.

Deze week heb ik van een vriend het boek “Puberbrein binnenstebuiten’ cadeau gekregen. Een mooi en verhelderend boek, dat een vinger weet te leggen op voor volwassenen soms moeilijk begrijpbare ontwikkelingen in het puberbrein.

Twee pakkende citaten uit het boek:
Het enige wat ik eigenlijk wil, is veel aandacht. Met emmers tegelijk! Gewoon dat mensen naar mijn verhaal willen luisteren en proberen te begrijpen dat ik iets goeds probeer te doen, maar dat het heel vaak gewoon niet lukt. Dan gaat het mis en dan weet je niet meer hoe je het terug moet draaien. Op zo’n moment zoek je eigenlijk een volwassene die gewoon zegt hoe het moet, zonder de hele tijd te zeiken dat je het eigenlijk niet kan. Dat weet ik zelf dan ook wel.
Omar, 16 jaar
Ik word gek van mijn moeder. Roept ze dat ik moet komen eten, dan denkt ze dat ik zomaar even uit mijn game kan stappen! Dat je niet in je eentje gamet en dat ik mijn vrienden dan niet zomaar in de steek kan laten, begrijpt ze echt niet. De enige games die zij kent, zijn mens-erger-je-niet en monopoly.’
Joost, 14 jaar

Natuurlijk, pubers hebben structuur en duidelijke grenzen nodig. Maar in veel situaties verdienen zij begrip en begeleiding van ouders, omdat ze nog niet goed kunnen omgaan met de aan hen – door die ouders – gegeven vrijheden en verantwoordelijkheden. In sommige conflictsituaties zijn het soms de ouders die een wijze les kunnen gebruiken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s